Kimi insanın gözlerinden akar acısı, kimi bağıra bağıra diline döker, kimi de kendi içinde yaşar sessiz sedasız hissettirmeden sadece kalemine vurur bütün acısıyla yaşamı ve o kadar bütün olur o kadar alışırsın ki sadece sırtındaki heybende taşırsın kimseye göstermeden herkes anladığını sanır ama aslında kimsenin anlamadığını bir sen bilirsin... Herkesin canı kendine benim canım da bana ağırdır işte
~oya erzurumlu~
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta