Nutkumu sarmış candan zadeler
Masal gibi bir varmış bir yokmuş
Umut körpe bir kapıda kıyık bekler
Kıydı mumlara dinlemeden alev
Nafile dalların titrek yüzü nafile kalem
Çıkan söz kurşundan hızlı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim Engin Bey yüreğinize sağlık
H/iç neşesi kalmadı insanın insana.
Cehenneme dönüyor günleri.
Sevgiye kıymet veren demez elbet.
Nefs’ten olan bahtsızlığın doruğunda.
Bir zafer kazanacağız!..
Olup bitenler açıkça gösteriyor çünkü.
Sevinmek mi denir duasız, ibadetsiz bu hallere.
Teheccüt vakti, muhabbet eden gönüllere aşk olsun.
Nasiplendik elhamdülillah.
Aşkınız daim olsun.
Yüreğinize sağlık.
Allaha emanet olun.
Selam ve dualarımla.
Hoşça bakınız zatınıza.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta