Issızlığın dolunca geceye
mumlar yakar
karanlığı dinlerim.
Nerdesin derim, canım benim
Bir org çınlar kilisenin bahçesinde
ilahiler dökülür sonra
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hasretle yazılmış güzel bir şiir yüreğinize sağlık Mustafa dost
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta