yaşamak ağrısı çöker sürekli üstümüze
her ne kadar hafifletici sebepler olsa da
sonucunda hep aynı yük
hep aynı yol
ilerliyoruz gücümüz yettiğince
ayaklarımız kırılana kadar
kalbimiz kırılana kadar,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




ağır bir romandır çoğuna göre yaşamak
kaldıramayacağı kadar ağır..
olabilir yinede beterin beteri var diyip şükredelim ne yapabiliriz şiir güzel şiir dostu
mükemmel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta