Senin ağır yükünü çekerim sandım
Gücümü tükenmez biliyordum
İmkansız senin ile savaşmam
Ağırsın Dünya çekilmez kahrın.,
Kıt kanat geçinip gidiyordum
Birkaç lokmayla karnım doyardı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




insan basiret ve sadakatiyle çok yükler göğüslemiştir şair kardeşim bu darı dünya fazla dert etmeye zaten değmez selamlar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta