Her tümseğe takılırsa,yürüdükçe ayaklar.
Görmeyen gözlerde,kabahati ayakta arar.
Zamanın döşeğinde sızmış derin uykular.
Ağaran saçlarını,giden mevsimlerde sorar.
Rüzgarların sesini çaresizce oturup dinler.
Yuvarlandıkça zaman gölgesinde hep inler.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta