Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
.
Binalar uzamış gökyüzüne,
ağaçlar küsmüş gitmiş,
benim memleketime.
Dıranaz dağı seni çok seviyorum,
senede bir onbeş dakika
yüzünü görsem de.
.
Çok güzel anlatmışsınız Hemşerim...
.
Saygılarımızla...
.
Vesselam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta