Ağaçlara benzetiyorum kendimi
Göz yaşlarının yanaklarımdan süzülerek
İntihar edercesine
Boşluğa atlaması
Ağaçların solduğunda yapraklarının
O sonsuz boşluğa bırakması gibi.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta