Tabiatın güzelliklerine bak, ağaçlarla dolu ormanlar,
Yaprakları hışırdar, rüzgarla dans ederler zarifçe.
Kökleri toprağa sıkı sıkıya sarılı, yaşam kaynağıdır onlar,
Hayatın dengesini korur, bizlere umutla bakarlar her an.
Gökyüzüne doğru uzanır dalları, kuşların konak yeri,
Gölgesinde dinleniriz sıcak yaz günlerinde keyifle.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta