AĞAÇLAR
Serin bir rüzgâr sonrasında inceden bir yağmur.
Kalın gövdeli ağaçların sığ yaprakları yağan yağmurla ıslanarak yeşilin başka bir tonuna bürünmüşlerdi.
Daha gün batmadan, gökyüzü kararmış, toprak kokusu taşıyan rüzgârın hışırtısı her yere hâkim olmuştu.
Yaşanmışlıklardan eser kalmamış, gürültünün yerini derin bir sessizlik almıştı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta