Tanrı’nın doğaya armağanıdır
Toprak ananın en has evladıdır
Dağların gelini zümrüt sultandır
Her mevsim bir başka güzel ağaçlar
Sonbahar gelince sanki küserler
Kül kedisi gibi boyun bükerler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Her fidan bir canlı ama öylesine yok ediliyor ki güzelim ormanlarımız... Ne uğruna... rant uğruna... Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta