doğada ne çok öğretmen var.
hele de ağaçlar!
bunca söz ve bilgi kirliliğinde
onlar bilir, ama konuşmazlar.
yaşamı sentezler de günışığında,
‘sözüm meclisten dışarı’
bazılarımız misali
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




evet, guru arıyorsam,
bir ağacı seçerim.
Yaşam felsefeniz şiirlerinizin tümüne yansımış...
Kimbilir belki de haklısınız?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta