bir keresinde onu beline değen saçlarını boynuna dolayarak intihar etmeye çalışırken gördüm
bacaklarına sarılıp ağladım
sevişmelerimize engel olan soğuk duvar işte o
umarım bir gün yıkılır ve kalbi kırılır
her ağacın kaderi gibi kökleri önünde diz çöker
her kök gibi bir gün kanatlanıp uçar
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta