Kıyıdan biraz uzakta
Kimsesiz, sahipsiz tek bir ağaç
Dosta muhtaç
Her yaprağı gövermiş
Dalları olmuş ala çiçek
Dalın ucunda mavi kuş
Çiçeklerinde dolaşır sarı böcek
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta