Ben ağaca çıkacağum
Mandalina yolmağa
Yar aklıma gelince
Düşeceğim aşağa.
Çayluğun ortasında
Attum kendimi yere
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Pen hiç ağaca çikamadum, mandalina da yolamadum ama anlayrum şiirun hasundan ; )
Karadeniz başka gerçekten. Tebessüm demek, neşe demek...
Tebrik ederim. Şiir çok hoş.
Çayluğun ortasında
Attum kendimi yere
Ben yarimi istiyirum
Üstüm başım silmeye
Anam baktı uzaktan
Dedi 'kizim ne ediysun'
Sevdalık öyle olmaz
'Sen aklini yemişsun'
Gelinlikla geleyim
Senin kollarına
Gel istet artuk beni
Sarilayım boynuna
Yüzüme kocaman bir gülücük yerleştirdiniz... Ben zaten karadeniz yöresinin ezgilerini ve halk oyunlarını enstrümanlarını çok severim...Şiiride de yöresel şive kullanınca harika olmuş..
Kutluyorum yazan kalemi..
Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta