Ben ağaca çıkacağum
Mandalina yolmağa
Yar aklıma gelince
Düşeceğim aşağa.
Çayluğun ortasında
Attum kendimi yere
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Pen hiç ağaca çikamadum, mandalina da yolamadum ama anlayrum şiirun hasundan ; )
Karadeniz başka gerçekten. Tebessüm demek, neşe demek...
Tebrik ederim. Şiir çok hoş.
Çayluğun ortasında
Attum kendimi yere
Ben yarimi istiyirum
Üstüm başım silmeye
Anam baktı uzaktan
Dedi 'kizim ne ediysun'
Sevdalık öyle olmaz
'Sen aklini yemişsun'
Gelinlikla geleyim
Senin kollarına
Gel istet artuk beni
Sarilayım boynuna
Yüzüme kocaman bir gülücük yerleştirdiniz... Ben zaten karadeniz yöresinin ezgilerini ve halk oyunlarını enstrümanlarını çok severim...Şiiride de yöresel şive kullanınca harika olmuş..
Kutluyorum yazan kalemi..
Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta