Bir tepenin eteklerinde oturur ya insan. Akar hani tenin çatlaklarında meltem. Öylesine bakar ya, dalga dalga yatıp kalkan başak okyanusuna. İşte böyledir sevmek. İçinde böyle şeyler oluyorsa kardeşim, büyük ihtimal seviyorsun. Ancak unutmamak gerek, her sevgi bir nefrete gebe. Başaktan akıntısının ortasında ki çınardan ada gibi tek başınadır nefret. Gölgesinde içilen sularla beslenir. Korur gölgesindekini meraklı gözlerden. Sığındıkça kararan gökyüzünden.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta