Çok sevmişti yaprak ağacı
Ananın sinesine sığınır gibi
Sımsıkı tutunmuştu ağacın dalına
Ağaçta yaprağı sevmişti
Onun sayesinde nefes alıp nefes vermişti
Ama yaman esti hazan rüzgarı
Yaprağı anasından ayırdı
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta