Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bi 'nar-ı şah' babaannem varıdı
bi yanı görgüden abıcıladan bi yanı
huu 'narşaba' diye ünneleridi aşağıdan
düğün dernek onsuz olmazıdı
ölünceyedek 'ün'süz kalmadı
usta, onugulan öğrendiydim bu dili
senigilen hasret giderdim, sevgiler
ibrahim yalvaç
Bir hasta başı hikayesi ...bu kadar mı güzel resmedilir üstad..Ordaymışçasına yaşadım dizelerde..Daha vurucu olanı ise ...o güzel yerel şivemiz...Dedeye allahtan bol rahmet olsun...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta