Deprem kadar yıkıcı mıydı hasretlik,
Neydi o fırtına, elinde kırbaç kasırga,
Nereye kaçsam, sığınsam çaresizim,
Bir kedi yavrusu gibi sırılsıklamım.
Yüreğimde göğün azgın bulutları,
Önümü kesiyor ulu dağlar, doruklar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta