Bir tohum gelir dünyaya; minicik korunmasız
Anne ağaçların koynunda büyür; biricik ve tasasız
Büyür güzelleşir fidan olur; sessizce ve de ıssız
Rüzgar eğmeye başlar onu; acımasız
Artık çevresini görmeye başlar
Görür ki fidanlar birbirlerine anaçlar
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Veysi Fidan 1 , yorumunuz için çok teşekkür ederim..
kadın ve doğanın mükemel bileşkesi bu kadar anlatılıp kelimeler ile ifade edilebilinir.Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta