Bir tohum gelir dünyaya; minicik korunmasız
Anne ağaçların koynunda büyür; biricik ve tasasız
Büyür güzelleşir fidan olur; sessizce ve de ıssız
Rüzgar eğmeye başlar onu; acımasız
Artık çevresini görmeye başlar
Görür ki fidanlar birbirlerine anaçlar
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Veysi Fidan 1 , yorumunuz için çok teşekkür ederim..
kadın ve doğanın mükemel bileşkesi bu kadar anlatılıp kelimeler ile ifade edilebilinir.Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta