Bir tohum gelir dünyaya; minicik korunmasız
Anne ağaçların koynunda büyür; biricik ve tasasız
Büyür güzelleşir fidan olur; sessizce ve de ıssız
Rüzgar eğmeye başlar onu; acımasız
Artık çevresini görmeye başlar
Görür ki fidanlar birbirlerine anaçlar
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Veysi Fidan 1 , yorumunuz için çok teşekkür ederim..
kadın ve doğanın mükemel bileşkesi bu kadar anlatılıp kelimeler ile ifade edilebilinir.Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta