Güz geldi,
Çıkardı ağaç elbisesini.
Yine de utanıyordu;
Elleriyle kapattı,
Ayıp yerlerini...
Üşüyordu;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çok güzel ve sade tebrikler.
tebrikler efendim...hoş olmuş...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta