Soluk bir gökyüzünün altında, Bir ağaç duruyor, tek başına. Ölü yapraklar dallarından düşüyor, Soğuk rüzgâr onu sarsıyor. Ağaç, yalnızlığın simgesidir bu ıssız manzarada. Kökleri toprağa sıkıca bağlı, ama ruhu özgür değil ne kadar uğraşsada.
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta