Uzun yollarda susuz kalmış bir ağaç gibiyim,
Kuruyorum günden güne,içten içe
Herkesin gördüğü ama kimsenin su vermediği bir ağaç gibi
Bedenim dayansada sert rüzgarlara,dallarımın kırılması gibi.
Hergün kuruyan kabuklarımın toprağa düşmesi gibi,
Ne kadar dayansam da susuzluğa,kuruyup dökülmesi gibi
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta