O ulu ağaçtan dökülürken yapraklar
Ne kimseden bir ses ne matem havası var
Oysa bir zamanlar herkes ona muhtaçtı
Her sevginin doğduğu kaynak o ağaçtı
Şimdi görünen solmuş kırılmış dalları
Yorgun gövdesi andırır geçmiş yılları
Ama bu anlamsız meşguliyet çarkında
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta