Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Uzak bir tepede görürdüm onun siluetini,
Bir başına, çırılçıplak bir tepede
Büyülenmiş gibi bakar dururdum
Hüzün verirdi kalbime, onun yapayalnız olduğunu
düşünüp, üzülürdüm.
Etrafımda pek çok insan olsa da, onun gibi olduğumu,
onun gibi yalnız olduğumu düşünürdüm
Daha yakınımda olmadığı için gidip sarılamazdım ona, kollarım yettiğince ağaç kardeşime...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta