Otur diyorum ağacın birine, soluklan her kimsen
insanlar içindeyim, yüzümün pruvasında parlıyor gem
inan ki göl kıyısında çıkmaz güneşler
gündüz olsa da vakti belirsizken.
Saygıda kusur etmiyor ağaç
kınından çıkıyor gece olduğunda günüm
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta