Otur diyorum ağacın birine, soluklan her kimsen
insanlar içindeyim, yüzümün pruvasında parlıyor gem
inan ki göl kıyısında çıkmaz güneşler
gündüz olsa da vakti belirsizken.
Saygıda kusur etmiyor ağaç
kınından çıkıyor gece olduğunda günüm
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta