İlk yaprakları yeşeriyordu ağacın
Tomurcuk tomurcuk, tek tek.
"Alayım mı onları elinden? " dedi
Kırağı sürünerek.
Saçtan tırnağa titreyip ağaç
"Hayır" dedi, yalvararak,
"Çiçek açıncaya kadar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




her canlının bir görevi olduğu gibi, yaşamını sürdürmek için mücadele de canlının doğal görevidir.
Ağaç meyvesini verinceye kadar, ona zararı dokunacak rüzgardan, kırağıdan yaşamının meyvesini görmek için izin istiyor.
Ve olgunlaşan meyvesini çocuğa sunuyor.
Şiirsel bir yaşamı çok güzel betimlemiş şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta