Betonarme binaların arasında
gölgede
Sövgü gibi yaşamaya bırakılmış
yalnız bir ağaç
Kesseler daha iyi
Sanki kahırlı bir ressamın çizimi
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Canlı şahit oluyorum
Bahardan kalma , yorgun ağaçlara
Düşen sarı yapraklara .
Deli çağlarını ararcasına ,
Yorgun hepsi ,
İnsanlığı anlatırcasına !
Ağaç , sembol olmuş,güzel olmuş.N e ağaç kalmış nede arsa. şahane duyguların Şahane kaleme alınışı.Beğeni ile okudum. tam puanla kutladım.Sağ ol Kardeş.Saygılarımla.
Bir yalnız ağaç, bir yalnız insan...İkisi de bir cenderenin arasına sıkışmış değil midir... Ötekilere ne kadar seslenirlerse seslensinler, duyulmaz sesleri...
Kutluyorum güzel şiirinizi...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta