Ağabeyim Faruk Akın'a

Kırıldı bir ulu çınar bu bahâr-ı ömr içinde
Faruk Akın göçtü, kaldık biz yetîm-i gam içinde

Ağabeydi; sığınaktı rüzgâr esse gönlüme
Adı anıldıkça titrer kalbim hâlâ sinede

Bir bakışı bin tesellî, bir sözü derman idi
Şimdi suskunluk oturur her köşede, her evde

Fânî dünya aldı senden emaneti vaktince
Ne çâre, hükm-i İlâhî yazılıymış levhada

Ardında gözyaşı kaldı, ardında duâ ve ah
Yürüdün sen Hakk’a doğru, biz kaldık bu hicrânda

Ey giden ağabeyim, bil: unutulmaz adın
Her Fâtiha bir selâmdır sana arş-ı a‘lâda

Yâ Rab, rahmetinle sar Faruk Akın kulunu
Kabrini nûr eyle, mekânı cennet ola ukbâda