Bir Şubat gecesi üşüyor kalplerimiz
Sensiz kalmanın acısı tarifsiz
İnsanlığın ağabeyi gurebanın babası
Ecel aldı seni bizden soğuk şubat akşamı
Cömerttin herkese sorgusuz sualsiz
Fakirler garipler dualar ederdi şüphesiz
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta