Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne büyük çelişkiler,
Görüp yaşadıklarımız...
Mesela..
Bir yirmi yıl verdik.. Bir yirmi daha isteniyor!
"İpotek" konulmuş geleceğe,
Mahkemeye gitsen, kaldıralım desen..
"ULUSLARARASI!"
Niye?
Neden?
Hangi hakla!
Soran yok.....
Şimdi buna "ağa takılmak" denmez de ne denir?
Eliyle, ayağıyla.....
Tebrikler Önder Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta