Aklıma ağ kuran kelimelerle
Kırık dökük umutlarım var yaşayabilmek adına
Senli sensizliklerin ardından bakarken
Penceremde hüzün
Avuçlarımdan kayıp giden toz pembe hayallerim var
Gelmiş bulundum bu hayata
Öyle yada böyle yaşıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta