düzde bitmiş, küçük kederli ağaç,
uzağında ufuğun ruhu tarumar,
zülüfleri yolunmuş elleriyle açlığın
köklerinde yeşil har...
bir taş yatar dibinde çırılçıplak,
durgun gövdesiyle büyütür esrik bir gölge,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Meyveli ağaç kesilmez.kim kestiyse yazık etmiş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta