Yazın en mahrem gecesiydi
Aşk Tanrıçası Afrodit Sokağı'nda
Arkamda geceliğini giyinmiş Kaz Dağları
Karşımda yakamoz vurmuş deniz
Ortada zeytin ağaçları ve ben
Sonra karnı tok sokak köpekleri
Ve köpeklerle dost kediler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok değişik bı bakış açisi ve yaklaşım sözcüklere ilginç ve okurken cezbeden bı yani var emeğinize sağlık..
kaleminize ve yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta