Afrika’nın yoksul ülkesinde çıplak ayaklı, aç bir çocuk.
Güneşin midesinden geçtiği tomurcuk.
Su nedir, hayat nedir bilmeyen bir yavrucuk.
Anası, babası için o da bir kuzucuk.
Bu ülkede merhametsiz çok, karşılık bulmaz emekler.
Köşe bucak gezer her yerde misyonerler,
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta