Afrikalı bir çocuğum ben
Çatlamış topraklar üzerinde yetişen.
Canımla, bedenimle, düşüncelerimle
Kuşların uçuşamadığı bir dünyada büyüyen.
Afrikalı bir insanım ben
Herkes gibi etten ve kemikten değilim.
Ben sadece canlı bir iskeletim.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Teneffüs ettiğimiz havada ve üzerinde gezdiğimiz toprakta, en az bizim kadar hakkı olan bir çocuk... Hatırlattığınız için teşekkür eder saygılar sunarım.
afrika kara kıta
kazar yüreğini durmaksızın
bulana dek umudu
bu şiiri yazan ellerınıze sağlık serpil hanım nerden geldı aklınıza bu afrikalı?
Güzel bir şiir.harika anlatım..
Bu şiirde ne var biliyor musunuz.? 'Empati' var. Empati nedir. İnsanın kendisini başkasının yerine koyabilmesi,onun gibi hissedebilmesi gücü..İşte bu da insaniyetten geçer. İnsan insanı kollar.. İnsaniyet sosyal bir toplum olmaktan geçecektir ki toplumumuz giderek bundan uzaklaşmaktadır.. Güzel Şiiriniz bana bütün bunları hatırlattı. Sizden başka Afrikalıyı hatırlayan bulunur mu bilmem. Elinize ve gönlünüze sağlık.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta