Bir dilim ekmeğe muhtaç,
Karnı doyan kaç ta kaç?
Oldum olası hep aç.
Şu Afrika'nın çocukları.
Bir deri bir kemik,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gariban,aç Afrikalı çocukları bize bu kadar iyi anlattığınız için size çok teşekkür ederim hocam
Duygulandık hocam cok guzel anlatmissiniz
Duygulandık hocam cok guzel anlatmissiniz
Hocam siz bu dünyanın en iyi en dürüst insanısınız
Furkan yıldız 12/G 972
Afrika’da çocuk, kalbinde umut gözlerinde hayal olmaktır.Çok başarılı bir çalışma olmuş hocam.Başarılarınızın devamanı diliyorum.
Hocam çok güzel olmuş
Kimse arkasını düşünmüyor herkes yiyip içiyor halbuki arkada ne kadar aş sussuz insanlar var ...
nasılsa sağır dünya görmeyecek... ne kadar doğru söylemişsiniz hocam
Hocam haklısınız valla şimdikiler bulduklarını bunuyor bunları bulamayanlar var ayrıca şiir mükemmel
Söylecek Kelime Bulamıyorum,Bu Konuda Kimse Elinize Su Dökemez.
Bravo!!!
Bu şiir ile ilgili 136 tane yorum bulunmakta