Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Dank!
İçtik zamanı denilince her şeyi biliyorduk da, 'bir dikişte' diye eklenince işte o zaman 'dank' diye bir ses geldi. Sahi ya, döndüm baktım geriye. Bir dikişte kırkyedi yılı sığdırmışım bir bardağa.
Sessizlik!
Sevilen gider. Bulunduğun yerde kalakalırsın.
Sönmüş bir balon gibi bir oda. Soyut resim. Sanki bitti hayat. Tükendi nefes. Şişiremezsin yeniden.
Çaresizlik ve Sensizlik!
Her şelin O. O yok. Hayat O idi.
O yok. Hayat nereye kaçtı?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta