Her yer karanlıkken herşeyi, gördüm ben.
Bana karanlık vad ettigini düşünmemi istiyorsun.
Herkes karanlığın perde olduğunu düşünüyorken
Asıl perdenin ışık olduğunu düşünenim ben.
Dumanlı bir aydınlıkta karanlığı seçerim.
En derinlerdedir bizi aydınlatacak ışık
Ve en derinler hep karanlıktır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta