Ağır ağrıların başını ağrıtan bir mart pazarı.
Derin duyguların gömülü olduğu yalnızlık mezarlığı.
Acizliklerinin üstünü örtmek için kendilerini avmlere atan insan yığınları.
El uzatanı olmadığını bildiği için
Boşluktan düşermiş gibi hissettiren hayatın çıkmaz sokakları.
Herkesin dolaşıp döndüğü
kürkçü dükkanın adıdır “dört duvar arası”
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta