dağılsın kemirgen uygarlığın kolaylık iddiası varlığın iniltisi dinsin
tanısın kendini araçların kuklası yoktan var eden kudret bilinsin
bazen sendeleyerek ve bazen yıldırımlar gibi ölüme dönük yüzün
körleşen duyular karanlığında konfor sunduğuna ne kadar da eminsin
kahredici rahatlık eşeliyor zihni her an varlığa dair hiçlik ekiyor
nasıl kapansın özdeki yara aldanıştan sızan boya nasıl silinsin
düşünmek firara teşebbüstür endüstri ardınca büyüyen hapishanede
derin kaz fıtratından göğe çıkan tünelleri sahte cennet vaadi yerinsin
ruhunla dargınlığı sonlandır pençelerinden sıyrıl ki vahşi canavarın
yanılgının kuşattığı benlik özgürlüğü yeniden kendine yurt edinsin
Abdullah Çevik
Kayıt Tarihi : 23.4.2018 00:08:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
