Afife bir kadındı
Kucağında bir tombul cin yavrusu
Çocuğun elinde
Anasının aynası
Kalabalıkta bir kızın
Çehresinde aydınlanıyor
Anasının aynası
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




akıl almaz bir baş ağrısısın
yakamoz rengi güzellinin önünde aldanırım sessizliğine
bastırmışsın tüm ışıkları
ona rahmen ağlıyorsun
kendini parçalıyor suçsuz ellerin
gıkın çıkmadan deliyorsun geceyi
gülüyorsun şimdi
acıttığında bile artık gülüyorsun
duyuyorsun ama duymuyorsun da
kendini biliyor
yine susursun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta