Affına Muhtacım Şiiri - Gökhan Öztürk 3

​Eğdim boynumu işte, bitti bende her kelâm,
Huzuruna sığındım, kalmadı hiçbir davam.
İçimde bir sızı var, sanki dinmez bir tufan,
Yoruldum kendimden ben, geçip gidiyor zaman.

​Kendi ellerimle ben, kalbime yükler vurdum,
Kaçmak istedikçe hep, nefsimde hapis durdum.
Şimdi bir harabeyim, kapında boynu bükük,
Ruhumda onca hüzün, sırtımda dağ gibi yük.

​Sesim çıkmaz hıçkıktan, gözümde yaş kurumaz,
Bu yanan yüreğimi Senden başkası duymaz.
Öyle bir pişmanlık ki, dile gelmez bir sızı,
N'olur lütfunla sil şu kalbimdeki karayı.

​Merhametin bir deniz, ben bir damla olayım,
Affınla yıkanıp da, huzurunda öleyim.
Bıraktım her şeyi ben, sadece Sana geldim,
Bir kırık seccadede, canımı önüne serdim.

​Kimsesizlerin Rabbi, derman eyle bu cana,
Aç artık kapıları, muhtacım sadece Sana...

Gökhan Öztürk