Affı Seçtim Şiiri - Yavuz Selim Ergül

O gün seni affederken yanıbaşında
Sanki zaman durdu, akmaz oldu
Vicdanından kurtarmaya çalışırken
Gizlenenler oldu, bize mesafe koydu

Düşünürüm, yine bu yolu seçer miydim?
Biliyorum asla bu kadar kolay olmazdı
O gün seni affettim, sen bunu biliyorsun
Affın yükü altında kaldığımı bilmiyorsun

Adı konulmamışı affetmek ne zordur
Sen değil, ben o noktada takıldım kaldım
Kırgınlığım da asla sözlerime yansımadı
Söylenemeyenler beni bu toprağa yatırdı

Anlayamaz bazıları sevgi korkusunu
Korkuyorum sevgiden yine sevmekten
Yine de her defasında aynı yolu seçtim
Şimdi anlıyorum, her zaman seçerdim

Kendime olan nefretimin sorumlusu, bak
Seni bütün rağmenlere karşı affediyorum
Seni affetmekten yine de vazgeçmiyorum
Belki ulaşmayacak bu sözlerim, biliyorum

Sonradan öğrendim, çok nefret ettim
Meğer nefretim kendimeymiş, öğrendim
Ben seni yine de bu gerçekle affediyorum
Beni de seni de bu yükün altından alıyorum