Oysa tek derdim muhabbet etmek idi
Heybemde güzel sözler ve tebbessüm vardı
Lakin yol arkadaşı değildi
Unutmayı ve arkasını dönmeyi iyi bildi
Yıllarca bekledim, heybeme acı söz de kattım
Gönül kırmayı iyi bildim
Sonra affettim affedilmeyi umarak...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta