Affetmeyin. Size haksızlık edenleri, yüreğinizi yaralayanları, güveninizi hiçe sayanları affetmek zorunda değilsiniz. Hayat, her yarayı sarmak ya da her kırgınlığı unutmak zorunda olduğumuz bir yer değil. Bazen, affetmemek en doğru sınırdır. Her şeyi hoşgörmeye çalışmak, en derin yaralarınıza bile sırf “iyilik” adına göz yummak, aslında kendinize yaptığınız en büyük haksızlıktır.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Eğer suç işleyen kimse, nadim olup sizden özür dileyip helalleşmek isterse, onun isteğini geri çevirmemek ve helalleşmez fazilettir ki Kur'an'a göre bunu ancak çok Salih ve pek muttaki insanlar yapar.
Ayrıca: affetmenin affedene bir zararı olmadığı gibi, pek çok ta faydası vardır ki bunlardan en faydalısı olanı Allah'ın affına mazhar olmaktır. Çünkü Rabbimiz ayetinde aynen böyle söylüyor.
Hayırlı tercihler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta