AFFETMEM SENİ
Tîr-i sevdan ile deldin sînemi
Merhem olmaz derde, yakar cânımı
Nâr-ı aşkın yaktı bülbül cânımı
Affetmem sevgilim affetmem seni
Zulm ü cefâ ile attın nâra sen
Terk edip gittin beni bîçâre ben
Hiç kıymetin kalmadı gönlümde sen
Affetmem sevgilim affetmem seni
Hüsnüne aldanmış idim ey nigâr
Adını andıkça titrer her diyar
Sevdim sandım, düştüm âh ile zâr
Affetmem sevgilim affetmem seni
Çeşm-i zeytin sandığım şol gözlerin
Zehre döndü şîrîn sözlerin derin
Köz olup yandı içimde hislerin
Affetmem sevgilim affetmem seni
Gelse dahi derdime dermân diye
Yalvarıp diz çöksen yâr fermân diye
Sarsan beni aşk ile ihsan diye
Affetmem sevgilim affetmem seni
Kul Ortak der hâlim oldum ben harâb
Gönlümde dinmez bu hicrânlı azâb
Dönsen dahi eylemem sana hitâb
Affetmem sevgilim affetmem seni
Nakarat
Âh u zârım dinmez, yansa da cânım
Hicr ile kül olsa virân mekânım
Dönse felek, değişmez bu fermanım
Affetmem sevgilim affetmem seni
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 30.04.2026 20:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!