Bana mı danıştın veda ederken.
Yüzüstü bıraktın çekip giderken.
Yıllar sonra gelip af diliyorsun.
Nasıl affedecek bu gönül seni.
Aradan çok uzun seneler geçti.
Kim bilir ne halde deyip gelmedi.
Ömrümü verirdim eğer sevseydi.
Çok geç kaldı artık affetmek seni.
Ben beni seven bir kadın buldum.
Onunla rengarenk bir dünya kurdum.
Sevgilim ben seni çoktaaan unuttum.
Sen treni kaçırdın affetmem seni.
Ferhat ALTUNAY.
Her zaman yanımızda olacak kadının
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..
Devamını Oku
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta